Posts Tagged ‘Procedura przyłączenia EWi do sieci energetycznej’

Inwestor, chcąc rozpoczęcia procedurę administracyjną przyłączenia elektrowni wiatrowej do sieci przesyłowej, musi wystąpić do odpowiedniego dla danej lokalizacji Zakładu Energetycznego z wnioskiem o wydanie warunków przyłączenia do sieci. Podstawową sprawą jest w tym przypadku posiadanie przez inwestora prawa do użytkowania lub dysponowania obiektem lub ziemią, na której ma powstać inwestycja. Wniosek taki składa się zazwyczaj na gotowym formularzu. Dodatkowo dla elektrowni wiatrowej wymaga się załącznika, w którym przedstawiane są podstawowe parametry elektrowni.

W obecnie obowiązującym rozporządzeniu o przyłączeniu do sieci [21] zobowiązuje się inwestorów do przedstawienia ekspertyzy wpływu elektrowni wiatrowej na system elektroenergetyczny. W praktyce sprowadza się to do udokumentowania, że EWi nie obniża jakości energii w sieci, poniżej określonych w tym rozporządzeniu wartości. Warunki przyłączenia elektrowni wiatrowej do sieci przesyłowej są ważne tylko 2 lata. Ponieważ zdarza się, że od złożenia wniosku do zawarcia umowy o przyłączeniu upłynie więcej niż 2 lata, zaleca się inwestorom aby odpowiednio wcześnie składali wniosek o przedłużenie ważności wydanych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Siłownie wiatrowe zalicza się do II grupy przyłączeniowej, tj. do podmiotów podłączanych bezpośrednio do sieci rozdzielczej o napięciu znamionowym 110 kV oraz podmiotów podłączanych do sieci rozdzielczej, które wymagają dostawy energii elektrycznej o parametrach innych niż standardowe albo podmiotów posiadających własne siłownie wiatrowe.

Szczegółowe warunki jakie musi spełniać wniosek o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej zawarto we wspomnianym już wcześniej Rozporządzeniu Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci energetycznych [21]. Warunki przyznania koncesji dla II grupy przyłączeniowej wydaje się w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku i obowiązują przez 2 lata. Wnioskodawca otrzymuje projekt umowy o przyłączeniu wraz z obowiązującymi go warunkami. Zawarcie umowy o przyłączenie do sieci pozwala rozpocząć prace projektowe i budowlano-montażowe oraz ich finansowanie na określonych w umowie zasadach.

Procedury uzyskiwania zezwoleń znacznie uprościła Rezolucja Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 8 lipca 1999 r.w sprawie wzrostu wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych [10]. W dokumencie tym stwierdza się, że użytkowanie OŹE może umożliwić osiągnięcie szeregu korzyści ekologicznych oraz gospodarczych. Uznano również wzrost wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych za istotny element rozwoju państwa. Dostrzeżono jednocześnie konieczność likwidacji wielu barier, istniejących w bezpośrednim polityczno-gospodarczym otoczeniu energetyki odnawialnej, a hamujących wzrost wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. Z przedstawionych w Rezolucji propozycji najważniejszą dla energetyki wiatrowej zawarto w punkcie czwartym, dotyczącym „stworzenia warunków prawnych i finansowych do aktywnego uczestnictwa podmiotów gospodarczych, samorządów, organizacji pozarządowych oraz osób fizycznych w rozwoju energetyki odnawialnej, z uwzględnieniem specyfiki tego sektora, opierającego się głównie na instalacjach małych rozproszonych” [10]. Dochodzimy bowiem do bardzo ważnego wniosku, że rozwój energii odnawialnej, w tym wiatrowej, ma szanse jedynie w ujęciu mikro, co globalnie może przysłużyć się rozwojowi w skali makro.

Najprostszym podziałem EWi jest rozgraniczenie na siłownie pracujące na sieć wydzieloną i podłączone do sieci energetycznej. Aby budować siłownie na skalę przemysłową konieczne są odpowiednie środki finansowe, które przerastają możliwości polskich biznesmenów. Dodatkowo, na większym obszarze naszego kraju, nie posiadamy aż tak korzystnego pod względem energetycznym wiatru, aby opłacalne było instalowanie ogromnych ferm wiatrowych. A przecież inwestując chcemy czerpać korzyści.

Zastanowił mnie fakt, że podczas moich badań dotarłam do wielu zakładów energetycznych i żaden z nich nie wykazywał entuzjazmu, czy chociażby zainteresowania, zakupem energii pozyskanej z OŹE. Sytuacje może zmienić uruchomienie krajowej giełdy energii. Niestety nie będzie to zmiana radykalna, gdyż w Polsce istnieje tylko jedna firma będąca w stanie transportować energię, tj. Polskie Sieci Energetyczne i niestety, ze zrozumiałych powodów, nie jest ona zainteresowana preferencyjnym traktowaniem wytwórców energii elektrycznej pochodzącej z OŹE. W takiej sytuacji budowanie siłowni na skalę przemysłową ma sens tylko przez zakłady energetyczne i to tylko tam, gdzie są w stanie usytuować inwestycje w miarę blisko swojej lokalnej sieci przesyłowej.

Reklamy