Posts Tagged ‘obraz’

Fotografia w dzisiejszej dobie – „cyfrowej”, zaczyna odbiegać powoli od fotografii wykonywanej sposobem tradycyjnym. Na podium wkracza urządzenie, jakim jest niewątpliwie komputer, które pozwala uczynić ze „zwykłego” zdjęcia wspaniały obraz, nadając mu wyraz i oddając jego cechy w sposób bardziej elastyczny, wyrafinowany i kształtujący jego formę.

Fotografia stała się, dzięki ingerencji urządzenia XXI wieku, czymś na pozór wyniosłym, daleko odbiegającym od metody tradycyjnego wykonywania zdjęć. Wydawać by się mogło, że zdjęcie robione przez najlepszego fotografa nie podlega upiększania jego wnętrza, dodawania własnych koncepcji, dobierania właściwych jemu samemu wartości, z których można wytworzyć coś całkiem nowego i użytecznego. Nic bardziej błędnego. Można by rzec, że obróbka graficzna każdego obrazu, czy też innego rodzaju dzieła sztuki jest w dzisiejszych czasach wręcz wymagana, gdyż stanowi podstawę w dobie nowych technologii, jakie stają na progu końca naszego wieku. Era „cyfrowa”, bo taki wymiar nadają jej media, wkracza nieubłaganie do wszystkich dziedzin życia, nauki, sztuki czy nawet kultury. Umiejętność posługiwania się „językiem cyfrowym” nie jest jednak łatwa i przyswojenie jej wymaga dużego nakładu pracy i ćwiczeń, w dojściu do perfekcji w tej dziedzinie sztuki.
Tendencje, które daje nam „cyfrowa” rzeczywistość staramy się rozwijać, co prowadzi do nowych możliwości, związanych z potrzebą wprowadzania nowych nawyków jakie stwarza nam interfejs programów użytkowych, które służą do celów „poprawiania” obrazu, nadawania wymownej treści, wprowadzania nowatorskich rozwiązań, czy wreszcie potrzeby tworzenia czegoś subtelnego, wyrażającego emocje i kreowaniu modelu powszechnej kultury.

Twórczość w kolejnym wieku będzie uzależniona od nowych możliwości, jakie stwarza nam komputer. Za jego pomocą będziemy tworzyć sztukę i każdy będzie pod tym względem równy. By wykonać zdjęcie potrzebny jest aparat fotograficzny, ale żeby zdjęcie to miało odpowiedni wyraz i sens koniecznością jest przypisanie jemu odpowiedniego „cyfrowego” charakteru. Nawet najlepsze ujęcie nie jest w stanie dorównać fotografii, która uprzednio została poddana obróbce graficznej.
Zdjęcie tradycyjne wykonane zwykłą metodą jest mniej efektowne, niż zdjęcie „cyfrowe”, które po dokonaniu obróbki graficznej przeobraziło się w ciekawszy obraz, wyodrębniając ostrość i nasycenie barw fotografii.
Zastosowanie soczewki o zmiennej ogniskowej poprawiło efekt wizualny wykonanego zdjęcia i nadało mu niepowtarzalny wydźwięk oraz charakter, którego na próżno szukać w fotografii tradycyjnej. Na pewno udało by się osiągnąć przybliżony wygląd zdjęcia
tradycyjnego z zastosowaniem odpowiednich filtrów, ale końcowy efekt można by było uzyskać dopiero po wywołaniu filmu. Korekcje błędów, które powstały dokonujemy za pomocą programu komputerowego „Corel” , „Paint Shop Pro” , czy „Photoshop”.
O końcowym efekcie wykonanym techniką „cyfrową” decydujemy my; nie musimy się już martwić, czy zdjęcie będzie wystarczająco ostre, czy uzyska dostateczną ziarnistość, czy będzie ujęte w prawidłowej perspektywie, czy też nie. W to wszystko ingerujemy komputerowo, mogąc zmieniać ostrość adaptacyjną, bądź kierunkową obrazu, dodawać efekty zmiennej ogniskowej, soczewki, efekty trójwymiarowe, takie jak: obrót w przestrzeni, odkształcanie, wypukłość, czy wklęsłość.
Mnóstwo technik fotograficznych obecnie w szerokim zakresie korzysta z efektów specjalnych, daleko odbiegających od zwykłych obrazów. Efekty można uzyskać łącząc tradycyjną obróbkę fotochemiczną z magią nowoczesnych komputerów. Stosuje się również specjalne typy błon, które w pewnym stopniu przypominają „cyfrowe” zastosowanie.

Reklamy

Zmysł wynalazczy człowieka oraz sprawność jego rąk stworzyły urządzenie, nazwane aparatem fotograficznym. Nim stał się on jednak niezastąpionym pomocnikiem w nauce, procesach badawczych, sztuce, technice, historii czy rozrywce, przyrządem który najwierniej pozwala utrwalić elementy wizualne otaczającego nas świata, miał swój początek w postaci – kamery obskury, ciemni optycznej (łac. camera obscura), urządzenia tyleż niezwykłego, co prostego.
Kamera obskura jest to całkowicie zaciemniona, zamknięta ścianami przestrzeń. W jednej ze ścian znajduje się odpowiedniej wielkości, niewielki otwór. I to wystarczy, aby na przeciwległej ścianie, powstał obraz przedmiotów, dobrze oświetlonych,
znajdujących się na zewnątrz. Odbite od nich promienie światła, przechodzą przez otwór, krzyżują się i dają płaski, kolorowy obraz rzeczywisty, odwrócony i zmniejszony. Maksymalną ostrość obrazu uzyskuje się przy proporcjach 1:300, np. gdy przy średnicy otworu 0,5 mm tylna ściana, na której powstaje obraz, jest oddalona o 15 cm.

Już Arystoteles w IV w. p.n.e. znał zjawisko „powstawania” obrazów. Zaobserwował, że promienie świetlne podczas zaćmienia Słońca, przedostając się między liśćmi drzew, tworzą na ziemi obraz Słońca w postaci sierpa. Jednak o prototypie aparatu fotograficznego można mówić dopiero w odniesieniu do kamery obskury, której niezwykłe możliwości zaczęto wykorzystywać powszechnie w XVII wieku.