Archiwum dla Sierpień, 2012

Ø Skrajnie nierównomiernie przedstawia się zakres uczestnictwa poszczególnych krajów w procesach składających się na globalizację.

Ø Procesy te charakteryzują się ogromną koncentracją wokół centrów

Ø Niebezpieczeństwo w przypadku większości najsłabiej rozwiniętych krajów nie polega na tym iż globalizacja powoduje ich ubożenie, lecz to iż zostaną one trwale wyłączone z procesów globalizacji i wynikających z tego korzyści.

Konsensus Waszyngtoński a uniformizacja gospodarki

Ø Rozszerzenie się zasad gospodarki rynkowej w l. 80 i 90 na część krajów rozwijających się i kraje komunistyczne było wynikiem rozczarowania planowaniem i interwencjonizmem państwowym, które przyniosły efekty przeciwne do zakładanych.

Ø Tzw. „Konsensus Waszyngtoński” stanowi przykład narzuconej uniformizacji gospodarek.

Ø Nazwa użyta przez ekonomistę Johna Williamsona w 1989 r. na określenie zestawu rekomendacji dla krajów reformujących swoje gospodarki, pierwotnie państw południowoamerykańskich a następnie krajów transformacji.

Konsensus Waszyngtoński

Zalecenia te obejmowały:

•                    Zaprowadzenie dyscypliny fiskalnej.

•                    Redukcję dotacji budżetowych, nadanie priorytetów w wydatkach państwa opiece zdrowotnej i edukacji.

•                    Gruntowną reformę podatkową.

•                    Wprowadzenie swobodnego kształtowania się stopy procentowej za pośrednictwem rynku.

•                    Pozostawienie rynkowi wyznaczania kursów walut.

•                    Liberalizację obrotów towarowych z zagranicą (bez konieczności liberalizacji obrotów kapitałowych).

•                    Zniesienie ograniczeń dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych.

•                    Prywatyzację sektora państwowego.

•                    Deregulację działalności gospodarczej.

•                    Zapewnienie ochrony praw własności.

Kontrowersje wokół rezultatów transformacji wg zasad konsensusu waszyngtońskiego

Reklamy

MEGATRENDY

l Uniformizacja gospodarki

l Trzecia fala demokratyzacji

l Homogenizacja vs hybrydyzacja kultury

 – przyczyny czy konsekwencje globalizacji?

l Sprzężenia zwrotne i napięcia procesu globalizacji

 

Megatrendy

 

Ø Pojęcie wprowadzone w 1982 r. przez Johna Naisbitta na określenie głównych tendencji prowadzących do fundamentalnych strukturalnych zmian współczesnych społeczeństw.

Ø Nawiązuje do cech charakteryzujących społeczeństwo postindustrialne (termin wprowadzony przez Daniela Bella w 1974 r.)

Ø Definicja: najbardziej podstawowe tendencje, występujące w skali globalnej na poziomie makroekonomicznym i makrospołecznym, prowadzące do radykalnych zmian strukturalnych we współczesnych społeczeństwach.

 

Czy globalizacja prowadzi do uniformizacji gospodarki w skali światowej?

l Zasadnicze znaczenie przy ocenie globalizacji na arenie ekonomicznej  ma rozróżnienie poszczególnych form czy też rynków globalizacji.

l Dane potwierdzają na ogół pozytywny wpływ globalizacji na rynek towarów i zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

l Znacznie mniej oczywisty jest swobodny i żywiołowy, niczym niekontrolowany przepływ kapitału, zwłaszcza o charakterze spekulacyjnym i wiążące się z tym ryzyko.

W zdjęciach wykonywanych metodą cyfrową można również zastosować solaryzację, czyli zamienianie negatywu w pozytyw, inne niż w przypadku solaryzacji w fotografii tradycyjnej. Aparaty do fotografii cyfrowej znajdują się obecnie w stadium burzliwego rozwoju, a tempo ich udoskonalania jest bardzo szybkie. Technologia ta ma przed sobą świetlaną przyszłość, a zwłaszcza w dziedzinie fotografii barwnej. Przy obróbce cyfrowej zdjęć kolorowych istnieje dużo więcej, niż jedna w fotografii barwnej tradycyjnej, metod poprawiania i kreowania kolorów. Program komputerowy do obróbki zdjęć pozwala na zmiany kolorystyczne w obrębie pewnego wyselekcjonowanego obszaru, bez zmieniania kolorystyki reszty zdjęcia. Obszar wyselekcjonowany do zmian może być zakreślony ostro, ale można również wyselekcjonować obszar o krawędziach dowolnie nieostrych. Najlepszym programem do tego rodzaju obróbki fotografii jest niewątpliwie program Photoshop, który samych tylko metod korekcji barw zawiera bardzo wiele.
Oto niektóre z nich : Color Balance – przypomina metody korekcji barwnej przy powiększeniach kolorowych, Brightness / Contrast – (jasność – kontrast) regulacja jasności z kontrastem, Hue / Saturation – (odcień – nasycenie) korekcja barwna dokonywana przez zmianę nasycenia w całej gamie barw, albo w poszczególnych odcieniach, Replace Color – umożliwia przesuwanie barw w obrębie zaznaczonego obszaru bliskich kolorów, Selective Color – najbardziej subtelna i wyrafinowana metoda korekcji koloru – możliwość zmian koloru w obszarze koloru, na przykład: zmiany żółtego zawartego w kolorze czerwonym, ale także na przykład zmiany żółtego zawartego w kolorze żółtym, Levels – sposób zmian jaskrawości w dowolnym kanale z pomocą suwaków, Curves – zmiany jaskrawości w dowolnym kanale z pomocą krzywych (wykresów), To tylko zaledwie kilka z metod korekcji barwnej. Zauważyć można, jak olbrzymie jest pole do popisu w zakresie zmian barwy, w stosunku do tradycyjnych metod stosowanych przy kopiowaniu barwnych odbitek. To właśnie metody obróbki kolorystycznej, niezwykłe bogactwo metod pracy nad kolorem, stanowią zachętę do zajęcia się fotografią cyfrową. Czynności, nad którymi dawniej zawodowy retuszer musiał się bardzo napracować, a które na formacie małoobrazkowym są w zasadzie niewykonalne, można przeprowadzić na komputerze i to w warunkach luksusowych.
Klonowanie. W wielkim uproszczeniu można podać, że służy ono do retuszu zdjęcia z kurzu, zadrapań ale również pozwala pozbyć się niepotrzebnych elementów. Polega ono na pobraniu obranego fragmentu obrazu i wstemplowaniu go w miejsce, które chcemy zmienić. Klonowanie można również wykorzystać do powielania elementów obrazu. Wielkim dobrodziejstwem programu Photoshop jest możliwość wyselekcjonowania dowolnego obszaru, który będzie poddawany obróbce w tym programie. Ale nie koniec na tym. Można zadać selekcji dowolną jakość, to znaczy tworzyć selekcję nie tylko ostrych, ale i nieostrych obszarów. Wykorzystując dokładną selekcję mamy olbrzymie możliwości. Po wyselekcjonowaniu upatrzonego przedmiotu, obojętnie, czy jest on ostry, czy nie, możemy go przekopiować w dowolne miejsce tego samego, lub innego zdjęcia. Jest to metoda dokładniejsza, niż powielanie za pomocą klonowania. Prostą czynnością programu Photoshop jest także korygowanie perspektywy, zmienianie skali niektórych elementów, inne sposoby deformacji tych elementów.
Warstwy, to sposób na nałożenie na siebie dowolnej ilości zdjęć, tak, aby się wzajemnie przenikały, przy czym stopień przenikania może być dowolny i co więcej, może być zmienny w różnych obszarach kadru. Filtrów w programie Photoshop jest ogromna ilość. Umiejętnie i w sposób dojrzały użyte potrafią dać znakomite efekty.
Program Photoshop jest głównie przystosowany dla tych, którzy zastanawiają się nad sensem komputerowej obróbki fotografii. Jest narzędziem genialnym, ale, tak jak każde narzędzie, w rękach człowieka przygotowanego profesjonalnie i kulturowo do tego, co robi.